اینجا شده پائیز ، آنجا را نمیدانم...  

اینجا فقط رنگ است ، آنجا را نمیدانم...  

اینجا دلی تنگ است ، آنجا را نمیدانم.  

باز باران بي ترانه
با تمام بي کسي هاي شبانه
مي خورد بر مرد تنها
مي چکد بر فرش خانه
باز مي آيد صداي چک چک غم
باز ماتم من به پشت شيشه ي تنهايي افتاده
نمي دانم... 
نمي فهمم کجاي قطره هاي بي کسي زيباست؟
نمي فهمم...
چرا مردم نمي فهمند که آن کودک
که زير ضربه شلاق باران سخت مي لرزد
کجاي ذلتش زيباست؟

داریم کم کم به روزهای آخر نزدیک می شیم.روز اولی که اومدم دانشگاه فکر نمی کردم اینقدر سریع دوران دانشجویی بگذره و قرار باشه از کسانی که۴ سال باهاشون زندگی کردی جدا بشی...خیلی دلم گرفته....نمی دونم باید از اینکه دارم فارغ التحصیل می شم خوشحال باشم یا ناراحت؟!کاش تاریخ تو روز ۳۱ تیر متوقف می شد.فکر نمی کردم به این زودی... به هر حال ۳۱ تیر روزفارغ التحصیلی دانشجویان فیزیوتراپی ۸۴ رو به همشون تبریک میگم و امیدوارم هرجا هستند موفق و پیروز باشند.دوستتون دارم...

فاصله ها حریف خاطره ها نمی شوند.....

دلم گرفته به اندازه وسعت تمام دلتنگی های عالم
شیشه قلبم آنقدر نازک شده که با کو چکترین تلنگری میشکند
دلم می خواهد فر یاد بزنم ولی واژه ای نمی یابم که عمق دردم را در فریاد منعکس کند فریادی در اوج سکوت که همیشه برای خودم سر داده ام
دلم به درد می اید وقتی سر نوشت را به نظاره مینشینم
کاش می شد پرواز کنم
پروازی بی انتها تا رسیدن به ابدییت……………….
کاش می شد
در میان هجوم بی رحمانه درد خودم را پیدا کنم
نفرین به بودن وقتی با درد همراه است
بغض کهنه ای گلویم را میفشارد
به گوشه ای پناه میبرم
کاش این بار هم کسی اشکهایم را نبیند

حضرت آیه الله بهجت تا بودند از تشریفات و دوربین و تلویزیون  دوری کردند چون می فرمودند: تا وقتی زنده ایم شیطان با ماست و معلوم نیست چه پیش می آید.

مارگارت، برای اطرافیانش دوست خوش مشربی نبود. وی کمی تندخو و حاضرجواب بود. همچنین هر وقت شخصی به صدای ظریف او و یا ظاهرش ایراد می‏گرفت، بعید بود که دعوایی تن به تن رخ ندهد. وی چندین بار به دلیل سرپیچی از فرماندهان خود مواخذه شد اما معمولا با مدارا با وی رفتار می‏شد.

دلم لک زده واسه یه جو رفاقت، واسه یه جو صداقت. واسه سر سوزن مردونگی، توی این زندگی که کار همه شده در بدری و آوارگی. نمی دونم، همه می گن تقصیر زمونه س. ولی اینا همه ش بهونه س. زمونه یعنی چی؟ زمونه واسه ی کی؟ زمونه یعنی ما! رفتار ما! افکار ما! کی زمونه رو می سازه؟ کی این بازیو می بازه؟ کی می بره؟ کی آخرش در بدره؟ شاید راست بگن؛ ولی به نظر من، هیچ عذری پذیرفته نیست. تا کی باید به خاطر خودخواهی بقیه گریست؟ بچه که بودم خیال می کردم رفاقت یعنی با هم بازی کردن، همدیگرو تو درس خوندن یاری کردن؛ گذشته اون زمون، دیگه نه من همون بچه ی دیروزیم نه اون. همه چیز عوض شده؛ بی وفایی و دورویی به جون آدما مرض شده. هیچ کس خاطر کسی رو نمی خواد. تو درموندگی و بیچارگی، کسی واسه ی کمک و همدلی نمیاد. رفاقت! دوستی! کو؟ اصلاً یعنی چی؟ از هر کی بپرسی دوست یعنی کی، رفاقت یعنی چی، می گه «دوست آن است که گیرد دست دوست در پریشان حالی و درماندگی». قبول. ولی واسه دست گرفتن، باید بفهمی کی پریشان حاله! این روزا کی واسه این چیزا ارزش قائله؟ من؟ تو؟ به خدا هیچ کس! صداقت! عجب کلمه ای! خیلی سخته تو دنیای رفاقت، اگه رفاقتی باشه، بگردی دنبال صداقت. گشتم نبود، نگرد نیست! نه اینکه فکر کنی صداقت چیز گرونیه! نه! آدما خیلی ارزون شدن. رفاقت و صداقت به ناچار گرون شدن. واسه کی دارم حرف می زنم؟ آدما همه کر شدن؛ حتی شما دوست عزیز! دیگه با بلندترین صدای زنگ ساعت هم بیدار نمی شن. امروز، اگه یه جا، اتفاقی، یه ذره، بر فرض محال، رفاقتی پیدا کردی، دو دستی بچسبش! فردا همونم پیدا نمی شه! خیلیا همون یه ذره هم ندارن. آخه مگه بیکارن، بگردن دنبال یه چیز نایاب، با قیمت بالا، که فردا بِدَنِش به باد هوا؟! منم کم کم دارم مثل بقیه می شم؛ ارزون! که هر کس و ناکسی که از راه رسید، ادعای رفاقت بکنه! ادعای صداقت بکنه! نه، دیگه برام فرقی نداره. دوستی یا دشمنی؛ صداقت یا دورویی. دیگه خسته شدم. می خوام بخوابم. اگر فردایی بود، اگر رفاقتی دیدی، رفاقتِ با صداقتی دیدی، خبرم کن. اگه نصفه شب هم بود، بیدار می شم. شاید ذره ای از رفاقتای گذشته رو پیدا کنم. شب بخیر.

یه زمونی فکر می‌کردم که خیلی دارم فکر می‌کنم؛

ولی بعدها فهمیدم که نه! فکر می‌کرده‌ام که خیلی دارم فکر می‌کنم.

یه زمونی تصور می‌کردم که برای این که چشمم روشن بشه باید زل بزنم توی خورشید؛

ولی بعدها فهمیدم که دلیل کور  شدنم همین بوده.

یه زمونی دلم می‌خواست برم خارج؛

ولی بعدها که رفتم خارج، دلم می‌خواست از خارج هم خارج بشم.

یه زمونی دوست داشتم همه را دوست داشته باشم؛

ولی بعدها دیدم همه را دوست دارم ولی هیچ دوستی ندارم.

یه زمونی از بس بیکار بودم خسته می‌شدم؛

ولی بعدها از بس کار داشتم خسته می‌شدم.

یه زمونی دوست داشتم راه برم؛

ولی بعدها دوست داشتم ای کاش نمی‌تونستم راه برم تا زمین هم نمی‌خوردم.

یه زمونی دلم می‌خواست جیغ بزنم؛

ولی بعدها از هر کسی که جیغ می‌زد، بدم میومد.

یه زمونی دلم می‌خواست دستم به زنگ خونه‌ها می‌رسید؛

ولی بعدها دلم می‌خواست دست یکی برسه به زنگ خونمون.

یه زمونی داشتم از بعدها می‌نوشتم؛

ولی بعدها شروع به نوشتن از یه زمونی کردم.

كوه پرسيد ز رود ،

زير اين سقف كبود ، راز ماندن در چيست ؟

گفت : در رفتن من ...

كوه پرسيد : ومن ؟

گفت : در ماندن تو ...

بلبلي گفت : و من ؟

خنده اي كرد و گفت : در غزلخواني تو ...

آه از آن آبادي

كه در آن كوه رود ...

رود ، مرداب شود ....

و در آن بلبل سر گشته سرش را به گريبان ببرد

و نخواند ديگر ،

من و تو ، بلبل و كوه و روديم .

راز ماندن جزء در خواندن من ، ماندن تو ، رفتن ياران

سفر كرده يمان نيست ، بدان !

حالا که رفته ای

دل دلیل می آورد و

عشق گریه می کند.

با این همه

              جای خالی ات پر نمی شود.

                                                  نه با خیال و  نه با خاطره.

حالا که رفته ای

این روزها دلتنگم

دلتنگم که رفته اند.

آن روزها

حالا که رفته ای

باور می کنم

گل ها همه آفتابگردانند

اما همین امروز

آفتاب

چشم در چشم من 

                               فقط سراغ تو را می گرفت

حالا که رفته ای

             برای این پنجره فرقی نمی کند

                                           باران ببارد

                                                       باران نبارد

                                                                          باران

                                                                                           باران

                                                                                                         باران

حالا که رفته ای

پایین می آید از پلکان ابر

و فرو می ریزد در جویبارهایی

که به جانب پاییز می روند

مقاله اي كه در زير ملاحظه مي فرمائيد توسط آقاي doug copp  در خصوص كاهش خسارات جاني در هنگام وقوع زلزله ارائه شده است اين مقاله در روزنامه ايران نيوز 6 مارس 2005 چاپ شده بود كه توسط اداره كل تاسيسات برقي مديريت انرژي ترجمه و جهت بهره برداري بشرح ذيل ارائه مي گردد.

مي‌دانستيد ژلاتين پاستيل را از استخوان گاو يا خوک مي‌گيرند؟

 

پاستيل‌هاي کوچک نوشابه‌اي يا ميوه‌اي، حتي بزرگ‌ترها را هم به ناخنک زدن وسوسه مي‌کنند. پاستيل‌ها نوعي آبنبات کوچک و لاستيکي هستند که بيشتر به شکل خرس‌هاي کوچک رنگارنگ به بازار عرضه مي‌شوند. پاستيل‌ها در شکل‌هاي کرم، قورباغه، همبرگر کوچک، توت‌فرنگي، آلبالو،‌ بطري نوشابه، سيب، پرتقال و... شکل‌هاي جالب و دوست داشتني ديگر به بازار عرضه مي‌شود.
 

شايد دوست داشته باشيد بدانيد اين پاستيل‌هاي رنگارنگ از چه موادي ساخته‌ شده‌اند و ارزش غذايي دارند يا نه؟ انواع اصلي و قديمي‌تر پاستيل‌ها از شکر، شربت گلوکز، طعم‌دهنده‌ها، رنگ‌هاي خوراکي و ژلاتين ساخته شده‌اند. ژلاتيني که در ساخت پاستيل‌ها استفاده مي‌شود از استخوان گاو و يا خوک به دست مي‌آيد.

پاستيل‌هاي خوکي
 

در ميان بيش از صد نوع محصول يک شرکت اتريشي، تنها در چهار نوع آن از ژلاتين خوک استفاده نشده است که متاسفانه برخي از انواع موجود در کشور، از نوع خوکي آن است. اين شکلات‌هاي اتريشي با مغز ژله‌اي که از استخوان خوک توليد مي‌شود، در فروشگاه‌ها وجود دارد و شايد کسي از مواد اوليه آن اطلاع دقيقي نداشته باشد.
 

جالب‌تر اينکه روي بسته‌هاي آن ذکر نشده است که ژلاتين اين شکلات‌ها با مغز ژله‌اي از خوک به دست آمده است. اين شکلات‌ها ساخت کشور اتريش است و گفته مي‌شود که در ساخت آن از پودر استخوان خوک استفاده مي‌شود که به شکلات حالت ژله‌مانندي مي‌دهد و هنگام خوردن در دهان آب مي‌شود و بسيار چسبناک است.
 

بسياري از مسلمانان اروپا به دليل اطلاع داشتن از آغشته بودن اين شکلات به پودر استخوان خوک، از مصرف آن خودداري مي‌کنند. شما حتي اگر به سايت اينترنتي اين شرکت مراجعه کنيد، خواهيد ديد که در آن بر استفاده از ژلاتين خوکي تاکيد و ذکر شده که فقط در چهار نوع از محصولات اين شرکت پاستيل‌سازي از ژلاتين خوک استفاده نشده است. اين در حالي است که گفته مي‌شود محصولات اين شرکت در برخي فروشگاه‌ها عرضه مي‌شود.

پاستيل‌هاي گاوي
 

اگر شما هم نخواهيد از پاستيل‌هايي که در آن از ژلاتين خوکي استفاده شده است استفاده کنيد، بايد به سراغ پاستيل‌هايي برويد که از استخوان گاو، ژلاتين آن گرفته شده است.
 

ژلاتين، هيدروکلوئيدي از جنس پروتئين است که به دليل ويژگي‌هاي منحصر به فرد آن در ايجاد ژل و قوام دهندگي در صنايع غذايي به طور گسترده‌اي مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
 

براي اينکه پاستيل و يا ژله‌اي که ژلاتين در آن استفاده شده است، ارزش غذايي مطلوبي داشته باشد لازم است اين ژلاتين به روش صحيح از استخوان گاو استخراج شود که يکي از بهترين روش‌هاي استخراج ژلاتين از استخوان گاو، روش آنزيمي است. 
 اگر ژلاتين به بهترين صورت استخراج و فن‌آوري شود، پاستيل‌ها و يا ژله‌هايي که از آن ساخته مي‌شود، استحکام مناسبي دارد و به خوبي در بدن جذب مي‌شود.

 متخصصان تغذيه مي‌گويند پاستيل فاقد هيچ‌گونه کالري است ولي در سال‌هاي اخير برخي از کارخانه‌هاي توليد پاستيل، ويتامين c را نيز به محصولات خود افزوده‌اند. 
 برخي از کارخانه‌ها هم تلاش کرده‌اند براي تشويق مصرف‌کنندگان به خريد پاستيل، مولتي‌ويتامين‌ها را نيز به آن بيفزايند و با تاکيد بر ارزش سلامتي پاستيل‌هاي خود، جايگاهي در بازار فروش به دست آورند.
 

نکته ديگري که در پاستيل‌ها سلامت را تهديد مي‌کند، پوسيدگي‌هاي دنداني است چون اين ژلاتين‌هاي چسبنده به دندان‌ها مي‌چسبند و چون کودکان به طور معمول در رعايت بهداشت دهان و دندان کوتاهي مي‌کنند، پيامد خوردن پاستيل و مسواک نزدن صحيح، پوسيدگي دندان براي کودکان است.
 براي حل اين مشکل، شرکت‌هاي سازنده تلاش کرده‌اند قند «زايليتول» را جايگزين شيرين‌کننده‌هاي پوسيدگي‌زا در پاستيل‌ها کنند تا پاستيل‌ها موجب پوسيدگي دندان‌ها نشوند. يکي ديگر از خطرات احتمالي پاستيل‌‌ها براي سلامت، ژلاتين پاستيل‌ها است.
 

برخي از انواع ژلاتين حاوي پريون‌ها هستند. پريون‌ها براي سلامت انسان مضرند. پريون نوعي پروتئين است که شکل اصلي خود را از دست داده و مي‌تواند موجب بيماري آنسفالوپاتي اسفنجي گاوي شوند که سبب تخريب مغز و نخاع مي‌شود و مرگ را در پي دارد.
 سازمان غذا و داروي آمريکا هشدار مي‌دهد، در صورتي که ژلاتين گاوي براي ساخت پاستيل‌ يا ژله به روش صحيح فن‌آوري نشود، احتمال انتقال اين بيماري از گاو به انسان در اثر استفاده از پاستيل يا ژله‌اي که در آن از ژلاتين آلوده استفاده شده است، وجود دارد.

پاستيل‌هاي مخدر
 

شايد شما انتظار هر چيزي را درون پاستيل داشته، به جز ماده مخدر. ولي اين حقيقتي است که سرهنگ غلامرضا غلام‌نژاد، رييس پليس مبارزه با مواد مخدر مازندران، در نخستين روزهاي سال نو فاش کرده است. ماده مخدر پان‌کراک در اشکالي مانند آدامس و پاستيل توزيع مي‌شود و به صورت جويدني يا مکيدني توزيع مي‌شود که افراد فرصت‌طلب و سودجو آن را به عنوان خوشبوکننده دهان به جوانان مي‌فروشند.
 

غلام‌نژاد مي‌گويد: «پان‌کراک در اشکالي مانند آدامس و پاستيل توزيع شده و به صورت جويدني و مکيدني از آن استفاده مي‌شود.» وي تصريح کرد: «پاستيل‌ها و آدامس‌هايي که حاوي اين ماده مخدر هستند، بيشتر در استان‌هاي شرقي توزيع شده‌اند.»
 

با اين حساب اگر مي‌خواهيد پاستيل هم خريداري کنيد، از فروشگاه‌هاي معتبر تهيه کنيد تا گرفتار اين پاستيل‌هاي حاوي مواد مخدر نشويد. اين نوع پاستيل‌ها بيشتر در دستفروشي‌ها و دکه‌ها و کيوسک‌هاي مختلف عرضه مي‌شوند. اين ماده مخدر حاوي آرسنيک و ناس و مواد شيميايي ديگري است که عوارض بسياري را براي کودکان در پي دارد.

ژلاتين زير ذره‌بين
 

مارمالادها، ژله‌ها، شيريني‌ها و بستني‌ها، پاستيل‌ها، همه و همه به ژلاتين ناخنکي مي‌زنند و ردپاي ژلاتين را مي‌توان در همه اين خوراکي‌هاي خوش‌مزه پيدا کرد. 
 ژلاتين به آساني در بدن جذب مي‌شود و حتي به گوارش ساير مواد غذايي از طريق توليد اموليسون کمک مي‌کند. از ژلاتين گاهي به عنوان مکمل غذايي در رژيم‌هاي مخصوص استفاده مي‌شود. 
 به طور معمول، ژلاتين 80 درصد پروتئين، 13 درصد رطوبت و 2 درصد مواد معدني دارد. پروتئين‌هاي ژلاتين حاوي اسيدهاي آمينه مفيد براي سلامت انسان است. براي اينکه ژلاتيني که در توليد ژله و پاستيل و... استفاده مي‌شود، کيفيت مناسبي داشته باشد بايد به خوبي فن‌آوري شده باشد، کارشناسان بهداشتي، رنگ و وضوح، تست‌هاي ميکروبي، قدرت ژل و قوام ژلاتين و... را معيارهاي ارزيابي يک ژلاتين خوب مي‌دانند.
 

جالب است که بدانيد تا پيش از اين بيشترين ژلاتين مورد استفاده در صنايع غذايي و دارويي کشورمان از خارج وارد مي‌شد و در سال گذشته، نخستين کارخانه توليد ژلاتين در کشورمان در مشهد افتتاح شد.
 با تاسيس اين کارخانه شش ميليون دلار صرفه‌جويي ارزي مي‌شود. اين واحد توليدي مواد اوليه توليد خود را از استخوان حاصل از کشتار سنگين گاو و شتر تامين مي‌کند. اين واحد نخستين توليدکننده ژلاتين حلال حاصل از ذبح شرعي دام در کشور و منطقه است در حالي که بيش از 60 درصد ژلاتين توليد شده در دنيا از پوست و استخوان خوک توليد مي‌شود

زن و شوهری بعد از سالیانی که از ازدواجشون می گذشت در حسرت داشتن فرزند به سر می بردند. با هرکسی که تونسته بودند مشورت کرده بودند اما نتیجه ای نداشت، تا این که به نزد کشیش شهرشون رفتند.
پس از این که مشکلشون رو به کشیش گفتند، او در جواب اون زوج گفت: ناراحت نباشید من مطمئنم که خداوند دعاهای شما رو شنیده و به زودی به شما فرزندی عطا خواهد نمود. با این وجود من قصد دارم به شهر رم برم و مدتی در اون جا اقامت داشته باشم، قول می دهم وقتی به واتیکان رفتم حتما برای استجابت دعای شما شمعی روشن کنم.
زوج جوان با خوشحالی فراوان از کشیش تشکر کردند. قبل از این که کشیش اون جا رو ترک کنه، بازگشت و گفت: من مطمئنم که همه چیز با خوبی و خوشی حل می شه و شما حتما صاحب فرزند خواهید شد. اقامت من در شهر رم حدود 15 سال به طول خواهد انجامید، ولی قول می دم وقتی برگشتم حتما به دیدن شما بیام.
15 سال گذشت و کشیش دوباره به شهرش بازگشت. یه نیمروز تابستان که توی اتاقش در کلیسا استراحت می کرد، یاد قولی افتاد که 15 سال پیش به اون زوج جوان داده بود و تصمیم گرفت یه سری به اونا بزنه پس به طرف خونه اونا به راه افتاد. وقتی به محل اقامت اون زوجی که سال ها پیش با اون مشورت کرده بودند رسید زنگ در را به صدا در آورد.
صدای جیغ و فریاد و گریه چند تا بچه تمام فضا رو پر کرده بود. خوشحال شد و فهمید که بالاخره دعاهای این زوج استجابت شده و اونا صاحب فرزند شده اند.
وقتی وارد خونه شد بیشتر از یه دوجین بچه رو دید که دارن از سر و کول همدیگه بالا میرن وهمه جا رو گذاشتن رو سرشون و وسط اون شلوغی و هرج و مرج هم مامانشون ایستاده بود.
کشیش گفت: فرزندم! می بینم که دعاهاتون مستجاب شده... حالا به من بگو شوهرت کجاست تا به اون هم به خاطر این معجزه تبریک بگم.
زن مایوسانه جواب داد: اون نیست... همین الان خونه رو به مقصد رم ترک کرد.
کشیش پرسید: شهر رم؟ برای چی رفته رم؟
زن پاسخ داد: رفته تا اون شمعی رو که شما واسه استجابت دعای ما روشن کردین خاموش کنه!

گفتم: خداي من، دقايقي بود در زندگانيم که هوس مي کردم سر سنگينم را که پر از دغدغه ی ديروز بود و هراس فردا بر شانه هاي صبورت بگذارم، آرام برايت بگويم و بگريم، در آن لحظات شانه هاي تو کجا بود؟ گفت: عزيز تر از هر چه هست، تو نه تنها در آن لحظات دلتنگي که در تمام لحظات بودنت بر من تکيه کرده بودي، من آني خود را از تو دريغ نکرده ام که تو اينگونه هستي. من همچون عاشقي که به معشوق خويش مي نگرد، با شوق تمام لحظات بودنت را به نظاره نشسته بودم. گفتم: پس چرا راضي شدي من براي آن همه دلتنگي، اينگونه زار بگريم؟ گفت: عزيزتر از هر چه هست، اشک تنها قطره اي است که قبل از آنکه فرود آيد عروج مي کند، اشکهايت به من رسيد و من يکي يکي بر زنگارهاي روحت ريختم تا باز هم از جنس نور باشي و از حوالي آسمان، چرا که تنها اينگونه مي شود تا هميشه شاد بود.گفتم: آخر آن چه سنگ بزرگي بود که بر سر راهم گذاشته بودي؟گفت: بارها صدايت کردم، آرام گفتم از اين راه نرو که به جايي نمي رسي، تو هرگز گوش نکردي و آن سنگ بزرگ فرياد بلند من بود که عزيزتر از هر چه هست، از اين راه نرو که به ناکجا آباد هم نخواهي رسيد.گفتم: پس چرا آن همه درد در دلم انباشتي؟گفت: روزيت دادم تا صدايم کني، چيزي نگفتي، پناهت دادم تا صدايم کني، چيزي نگفتي، بارها گل برايت فرستادم، کلامي نگفتي، مي خواستم برايم بگويي آخر تو بندهء من بودي چاره اي نبود جز نزول درد که تو تنها اينگونه شد که صدايم کردي.گفتم: پس چرا همان بار اول که صدايت کردم درد را از دلم نراندي؟گفت: اول بار که گفتي "خدا" آنچنان به شوق آمدم که حيفم آمد بار دگر خداي تو را نشنوم، تو باز گفتي خدا و من مشتاق تر براي شنيدن خدايي ديگر، من اگر مي دانستم تو بعد از علاج درد هم بر خدا گفتن اصرار مي کني همان بار اول شفايت مي دادم.گفتم: مهربانترين خدا ! دوست دارمت ...گفت: عزيز تر از هر چه هست من دوست تر دارمت ... خدايا به خاطر همه عناياتي که به من داري ازت ممنونم. تو تمام لحظه هاي نيازم فقط خواستمت. ولي تو منو واسه هميشه ميخواي . توي اين لحظه هاي ترديد و تنهايي تنهام نذار. قدرت خواستن و رسيدن عطا کن به اين وجود ناتوان و کمکم کن تا من بر زمان حكم برانم، نه آنكه گوش به فرمان بادا باداي ايام باشم ...کمکم کن تا پيش از آنكه مرا بفهمند به سوي دركشان گامها بردارم